Geluk vinden

20-11-2013

Go forward and find happiness - dat zinnetje staat al een paar jaar bovenaan mijn blog. Het citaat komt uit een boek dat ik vlak na mijn vaders dood las. Maar ik wilde helemaal niet verder gaan. Aan de ene kant wilde ik voor altijd in die zomer blijven, zodat ik altijd dichtbij mijn vader bleef. Maar dan zou ik altijd verdrietig blijven, en omdat kleine dingen om van te genieten zich al snel aan me opdrongen liet ik de zomer los. Ik ging. Ik vloog zelfs, soms. En vond hier en daar geluk.

Ik ben een scepticus als het op de wet van de aantrekkingskracht aankomt. Ik geloof in het lot, en in het feit dat sommige mensen in dit leven nu eenmaal meer pech hebben dan anderen. Dat er mensen zijn, die van alles aan komt waaien. Maar bij de pechvogels gaat het erom hoe ze zich, ondanks dat de pech of het ongeluk dat ze hebben redden in dit leven. 

Levenskunst gaat om het vinden van de balans tussen de maakbaarheid van het leven en aanvaarding van wat er is. Dat is een vorm van leven waarbij het mogelijk is om actie te ondernemen en je verantwoordelijkheid te pakken en aan de andere kant niet te vechten tegen dingen die moeilijk veranderbaar zijn.
(Flow Magazine, nummer 5, 2012 - p. 59) 

Ik reken mezelf tot geen van beide groepen. Natuurlijk heb ik mezelf weleens de pechvogel gevoeld. Maar wat heeft het voor zin om jezelf te bestempel als ‘positivo die alles kan krijgen’ of 'pechvogel die het vast nu ook weer niet lukt’. Ik denk dat je het gelukkigst bent als je elke dag een paar dingen hebt waar je blij mee bent.

Op internet komen denk- en leeftrends altijd duidelijk naar voren. Zo moeten 'we’ altijd positief zijn, aan yoga en hardlopen doen, in de law of attraction geloven, je grenzen elke dag verleggen, chia-zaadjes en rauw voedsel eten. Allemaal niets mis mee, hoor. Maar het hoeft, vind ik, niet allemaal altijd om je gelukkig te voelen. Wie gelukkig is met een keer in de week een pizza en ’s ochtends een boterham met kaas - wees gelukkig! Je hoeft niet altijd je dromen na te jagen, of elke dag bezig te zijn je leven te verbeteren. Iedere keer weer uit je comfortzone komen omdat er nog zoveel dingen zijn die je wilt. Kijk eens om je heen, naar wat je wel (al) hebt. Iedereen heeft dromen, maar het leven is (denk ik) maar deels maakbaar en sommige dromen kunnen maar beter dromen blijven. 

Bepaalde levensbedreigende ziekten zijn uitgestorven, onze levensverwachting is enorm toegenomen, onze mogelijkheden om ons te ontwikkelen zijn verruimd. Maar daardoor ontstaat ook de verwachting dat we ons eigen geluk voortdurend moeten kunnen creëren. Dat je eigen leven maakbaar is en dat je alles wat niet prettig is kunt wegnemen. Gezond en gelukkig zijn is de norm.
(Flow Magazine, nummer 5, 2012 - p. 59)  

Ondanks de wijze uitspraak van Epictetus (“Niet de omstandigheden veroorzaken ons leed, maar wel hoe wij daar tegenaan kijken en wat wij daarmee doen.”) denk ik dat je best wel eens ongelukkig mag zijn. Dat je de omstandigheid de omstandigheid even laat, en er even niets positiefs mee kunt doen. Het is geen schande; als het even zo is, dan is het even zo. Misschien komt het later. Natuurlijk moet je er niet te lang in te blijven hangen, maar even sip zijn, of ongelukkig zelfs, alleen patat willen eten en geen sport doen - dat is niet erg. So be it. Als je je maar weer kunt realiseren dat de bladeren aan de bomen zo mooi vurig gekleurd zijn of dat je je zo lekker fit en fris voelt na het verbeteren van je PR stad - huis op de fiets. 

Iemand uit het stukje van Des, die na een moeilijke studie, (bijvoorbeeld) Frans geen baan kan vinden, kan makkelijk bij de pakken neer gaan zitten. Niet alles is leuk, want ze werkt, als master of arts nota bene, als serveerster - help. De actieve zoeker naar geluk zou waarschijnlijk al op dag één op zoek gaan naar een naar een nieuwe baan, en vergeten de goede kanten van het serveersterschap te zien. Maar ik denk dat degene die tijdens die eerste week pas echt gelukkig is, degene is die ’s avonds voldaan naar huis fietst, geniet van de laatste zonnestralen, haar lievelingsgerecht kookt en (bijvoorbeeld) een avondje voor de tv hangt. 

En voor haar is misschien niet alles perfect, en het is natuurlijk niet meer dan begrijpelijk dat ze na een tijdje weer verder zou zoeken. Wat mijn punt nu eigenlijk is? Dat ik vind dat je ook gelukkig kan zijn met dingen die er al zijn. Dat je niet altijd verder, beter, cooler, gezonder en stoerder hoeft. En dat je ook best eens ongelukkig mag zijn. En dat betekent niet dat je je hele Twitter-timeline hoeft vol te zetten met negatieve tweets, maar voor een ongelukkige periode hoef je je heus niet te schamen. Ook niet als je even niet wilt sporten. Of nadenken over de toekomst. Of gezond eten. Het gééft niet. Morgen is er weer een dag.

(Voor wie dit ook interessant vindt: lees de artikelen in de Flow waarin een interview met een deskundige over de tijdgeest beschreven wordt. Soms staan er dingen in waar ik het niet mee eens ben, maar ze zijn in elk geval het overdenken waard!)

Search form