Montpellier I: vertraging en hitte

20-8-2013

Ja jongens, ik weet dat het in Nederland ook heet is, maar hier is het ook heet. Elke dag. Maar goed, dat is natuurlijk iets dat je weet als je naar Zuid-Frankrijk vertrekt. Maar ook iets dat je toch steeds zwaar valt als je een voet buiten de deur zet.

Vrijdag vertrokken F. en ik naar Montpellier. Om 18:40, althans, dat was de bedoeling. “Maar ja, het vliegtuig was kapot,” zei de Transavia-meneer. “En toen moesten er onderdelen uit Amsterdam opgehaald worden.” We moesten bijna twee uur langer wachten en hebben die uren languit op een bank bij de gate doorgebracht. Met een iPad, Uitzending Gemist en cola, dus zo erg was het allemaal nog niet. Eenmaal in Frankrijk bleek de shuttle al vertrokken dus werden we gedwongen tot een dure taxi. 

Om 23:00 zaten we dan eindelijk op de patio. Bij het roze huis vlak bij het centrum van Montpellier dat mijn moeder 2,5 week gehuurd heeft. Met een terracotta gekleurde hal, een wenteltrap en een badkamer met schelpenkettingen erin. F. en ik slapen in een schattig (maar bloedheet) slaapkamertje aan de patio. Net Pluk van de Petteflet. 

Zaterdagochtend bezochten we de boerenmarkt die om de hoek gehouden wordt. Lekkere, goedkope groenten, fruit, kaasjes, vlees, sieraden, heerlijk Marokkaans eten - zo'n Frans marktje. Muziek van straatmuzikanten en later lang slenteren door de mooie stad. Voeten in de fontein dompelen en met de tram naar het strand. Drijven in de Middellandse Zee. Heerlijk. ’s Avonds vis eten, om 1:00 naar bed en veel te vroeg wakker worden. Ach, het is vakantie.

Doel van de dag? De hitte accepteren. Je moet je er niet tegen verzetten en je ergeren aan de druppels die van je rug afglijden, maar denken: het is ok. Ik zweet. Nou en. (Dit is een uitdaging, jongens.) Maar met chips met mosterdsmaak en lekkere wijn moet dat lukken.

Search form