Vakantie: Terschelling in korte broek

26-8-2014

Op de boot naar Terschelling begon de zon te schijnen en in de dagen die volgden heb ik mijn korte broek eigenlijk altijd aan gehad. In het huisje bovenop het duin voelde het als kamperen: het ontbijtje in de ochtendzon. Daarna liep ik door het dorp voor een kopje koffie bij oma thuis aan de haven. We dronken veel te veel wijn, rolden te laat ons bedje in en het licht van de vuurtoren hield me soms wakker. Op donderdag maakten we een wandeling van 15 kilometer door prikkelbosjes en over steile duinen en een strand waar niemand was (maar waar we wel twee zeehonden zagen). Je moet toch wel een vakantiegevoel krijgen als de zon het zand warm gemaakt heeft en je de helft van een wandeling in je onderbroek kunt afleggen omdat je oververhit bent geraakt van de klim? (En omdat je toch niemand tegenkomt. Dat ook.) Op de laatste dag stonden we bovenin de toren. Mag eigenlijk niet, maar het hebben van eilandfamilie werpt zo z'n vruchten af ;).

image

(Allemaal telefoonfoto’s, maar om mijn fototoestel nou steeds bloot te stellen aan wandelingen door het stuifzand en water…)

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

(Zoek ondergetekende in haar onderbroek…)

image

image

image

image

Search form