Dingen die ik niet wist...

23-11-2015

...over baby's. En bevallen. En die ik nu dus wel weet.

  • Dat je 't best 15 uur achter elkaar vol kunt houden. Voor mij best een unicum, aangezien ik eigenlijk liever lui dan moe ben. Een achturige werkdag vind ik eigenlijk veel te lang, dus laat staan twee achter elkaar en dat terwijl je aan 't bevallen bent. Maar goed, ik vond dat dus best uit te houden en de tijd vloog voorbij.
  • Dat je al je gevoel voor manieren loslaat. Mensen gewoon geen hand geven omdat je alleen maar kunt denken: 'Godverdegodever, daar komt er weer eentje (een wee)' en snauwt tegen verloskundigen en verpleegkundigen: 'Kijk een andere kant op!'
  • Dat je erna knagende honger hebt. Ik althans. De verpleegkundige die mij vroeg: 'Wil je wat eten?' kreeg vast spijt toen ik mijn uitgebreide bestelling doorgaf, om 3 uur 's nachts.
  • Dat je al je snobistische eisen snel overboord zet. 'Ik wil geen stagiairs,' was er zo eentje, en ook: 'Ik wil dat alleen specialisten handelingen uitvoeren'. Je raadt 't al: uiteindelijk heeft de verloskundige in opleiding alles gedaan, en ze deed 't prima. (En alle gynaecologen en verloskundigen in opleiding deden het prima, trouwens.)
  • Dat je van tevoren nog zoveel yogacursussen en oefeningen kunt doen (schuldig) - je bent alles vergeten op het moment suprême. En die arme F., die me af en toe probeerde te herinneren aan iets, kreeg soms ook gewoon de boodschap: 'Stil!'
  • Dat je een paar dagen na de bevalling best je eigen kleren weer aan kunt. (Althans: het meeste. Niet alles, want mijn blauwe fluwelen broek, die gaat nog niet dicht.)
  • Dat je de eerste dagen de hele tijd gestresst bent of je baby wel lekker warm is. Hét controlepunt is namelijk: 'Hoe warm is de baby?' De hele dag ben je in de weer met kruiken, dekentjes mutsen, een extra trui, toch geen extra trui, een dekentje weg... Zucht.
  • Dat je je eigen kind nauwelijks meer herkent na een paar weken: zoveel verandert er van geboortefoto tot een maand oud.
  • Dat 'samen eten' iets uit een ander universum is. Hoe vaak het niet gebeurd is dat baby A. honger kreeg als het eten net klaar was, of begon te huilen en gewiegd wilde worden... (Inmiddels heeft F. mij het avondeten zelfs een keer gevoerd, terwijl ik A. voederde).
  • Dat ik zittend kan slapen. Nu wel. 
  • Smetvrees? Helemaal weg, als je babykots langs je ruggengraat accepteert (en poep op de vloerbedekking. Sorry voor iedereen die nog niet in de babyval gestapt is, haha).
  • Dat het als er een baby geboren is normaal is voor allerlei mensen om zomaar langs te komen, in je huis te lopen, dingen te pakken - en dat je dat zelf ook normaal vindt. Zoals de kraamverzorgster, de verloskundige, de wijkverpleegkundige en de hielprikkers.
  • Dat je je gastvrijheid verliest: laatst kwam er iemand langs, maar ik zat net met A. aan de borst. 'Kun je zelf even thee zetten? Ik heb al water opgezet.' :')
  • Dat je je bevallingsverhaal 't liefst duizend keer vertelt, maar aangezien ik dat al heb opgetekend, kan ik mijzelve nu weer gaan laven aan andere onderwerpen om over te schrijven. Dus wees niet ongerust, niet-babyliefhebberds!

Ja jongens, 't is een leerproces heur. En zoveel als ik nu geleerd heb weet ik dat ik dit moment (baby A. slapend in de draagdoek) moet pákken om een broodje te smeren, omdat het er anders wel eens niet van zou kunnen komen... ;).

Comments

op

Zittend slapen? Flikker je dan niet met je hoofd naar voren? :') En volgens mij zijn die dingen (als in: bevallen, het echte moederschap) altijd anders dan je je vooraf bedenkt. Soms wel fijn, soms ook wel een desillusie (niet meer lekker rustig samen kunnen eten lijkt mij bijv. een crime).

op

Haha, nou.. nee. Blijkbaar dan he. Ik kon eerst nooit slapen (behalve dan liggend) maar nu de nachtjes nogal gebroken zijn is blijkbaar alles mogelijk, op de bank slapen, voor de tv slapen :'). Dat het samen eten soms even lastig is inderdaad minder, maar goed, dat stopt een keer ;). En vaak gaat 't ook wel goed en zeggen we tegen elkaar: 'Eigenlijk is het nu gewoon allemaal weer zoals eerst...' haha!

op

hahahhaha, ow foei sigrid was je echt zo gemeen tegen de verpleegkundige hahhaa. ik alleen tegen loml. maar goed, hij is de vader.

op

Onaardig hè? Het ging pas over toen het pijnlevel minder werd, blijkbaar ben ik echt een heksje ;). Loml kon dat natuurlijk verwachten ;).

op

Echt super herkenbaar, en het wordt beter hoor, wij eten ondertussen weer samen aan tafel, als de kleine meid al gegeten heeft :)

Dat roepen bij de bevalling heb ik niet gedaan, maar ja, ik had wel een heel vlotte bevalling, en een ruggeprik, dus ik kan niet klagen!

op

Haha! Toen ik een ruggenprik had werd ik ook ineens weer aardig en kon er een gesprek met mij gevoerd worden ;). Best een aanrader hè, een beetje pijnstilling. En wat een fijn vooruitzicht dat 't weer gaat lukken, samen eten, haha!

Add new comment

Filtered HTML

  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Search form