Van die normale dingen

21-3-2016

Iedereen heeft wel van die dingen die hij of zij heel normaal vindt, maar de rest van de wereld niet. Of andersom. Ik heb er ook een paar.

  • Ik vind het heel fijn om voor de bank te zitten. Dus niet op de bank, maar gewoon op de grond voor de bank. Mensen vinden dat altijd een beetje gek en gaan dan zeggen: 'Je mag hier nog wel op de bank zitten, hoor,' maar ik vind het gewoon heel gezellig om op de grond te zitten, vooral als er een medegrondzitter is.
  • Ik heb een paar dingen die ik achter elkaar kan vreten en die gewoon gevaarlijk zijn om in de kast te leggen. Waaronder: bastognekoeken, truffelpepernoten, snoep (eigenlijk alleen dropfruitduo's en tikkels), oreo's, chocolatechipcookies, paprikachips. Ik zeg dan altijd tegen mezelf: 'Oké, nog eentje.' Een kwartiertje later kan ik dan echt zeggen: 'Oké, nog eentje.' En dat vind ik dan ook gewoon prima om te doen (lees: ik heb dus géén schuldgevoel).
  • Hoewel slaap schaars is geworden met baby, kies ik er soms toch voor om in het weekend als ik vroeg wakker word niet verder te gaan slapen, maar gewoon wat te lezen. Dat is namelijk ook iets waar ik minder aan toe ben gekomen (helaas). 
  • Heel veel mensen vinden het normaal om véél geluid te maken. Nu ben ik wel overgevoelig voor geluiden ('F., kun je stoppen met ademen? Het is Zo Hard!!!') maar er zijn bijvoorbeeld mensen (lees: bij ons in de straat) die het normaal vinden om 's nachts hard muziek te draaien. En dan te roepen: 'Nee, doe gewoon hardcore aan!' Ja, of doe het niet. Ik voel me al bezwaard als ik op een mooie zomerdag eens een zacht muziekje in huis aan heb en de deur staat open. Maar goed, dat hebben veel mensen dus niet. Die claxonneren gewoon rustig 's nachts of zetten een box buiten. Zo kan 't ook.
  • Zonder blikken of blozen zeggen: 'Ik heb niet zoveel met eten.' (Ik denk dat dit geen opheldering nodig heeft; hoe kun je dat nou normáál vinden?! Het is E-TEN!)
  • Ik eet pasta met een lepel en een vork. Dat geldt ook voor rijst, en couscous. Maar ik heb nu al zo vaak aan een tafel gezeten waar de lepel ontbrak en ik even een beetje van mijn apropos was. Iemand with me?
  • Mensen die me nu al zonder blikken of blozen vragen: 'En, wanneer plan je de volgende?' Ik wil de vraag: 'Zou je het nog eens over willen doen?' best beantwoorden, maar mijn nakomelingenplanning deel ik niet (en die heb ik trouwens ook niet. Er zijn van die dingen die je niet moet willen plannen, denk ik.)

Tot slot nog iets dat ik mezelf heb aangeleerd om normaal te vinden en wat écht werkt. En dat is: je hart laten spreken. Dat klinkt zweveriger dan ik bedoel, maar wat ik ermee bedoel is: gewoon zeggen wat je voelt. Hopelijk is dat niet te vaak wrok, of boosheid, of ergernis, maar wel bewondering of verwondering. Ik ben zo iemand die zich nooit comfortabel voelde bij het uitspreken van bepaalde woorden. 'Dank je wel, ik ben zo blij dat je dit voor me gedaan hebt,' vond ik al moeilijk. Laat staan 'Ik hou van je,' of 'Ik ben blij dat je er bent'. Maar sinds ik daar overheen ben, ben ik het normaal gaan vinden om mijn bewondering voor en geluk met vriendinnen en familie uit te spreken. Of ze te vragen waarom ze iets zo aangepakt hebben en dan écht te luisteren. 

Makkelijk is 't niet echt, maar het zou zo leuk zijn als meer mensen dit normaal zouden gaan vinden! (Nee, jullie hoeven niet allemaal op de grond voor de bank te gaan zitten, hoor.)

Comments

op

Ik zit ook graag voor de bank, maar wel alleen als er een lekker vloerkleed ligt. En ik herken me ook in het gevoelig zijn voor geluid. Vooral als mijn vriend aan het gamen is ademt hij zó hard. Ik snap echt niet dat mensen zo hard ademen dat je ze vanaf een afstandje kunt horen. Ik kan ook helemaal gek worden van eetgeluiden van mensen, brrrr. Ik ben nogal extreem met geluid, haha :')

Add new comment

Filtered HTML

  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Search form